Pryszcze, pęcherze, strupki, blizny, swędzenie, zaraźliwe czy nie? Ospa wietrzna budzi wiele pytań. Oto informacje, które musisz wiedzieć o ospie wietrznej!
Ospa wietrzna jest najczęstszą chorobą wieku dziecięcego; jest to stan łagodny, prawie obowiązkowy! Każdego roku od 550 000 do 750 000 przypadków powoduje nieco więcej niż 3 000 hospitalizacji, z czego 75% dotyczy dzieci poniżej 16 roku życia.
Jakie jest pochodzenie ospy wietrznej?
Jest to wysoce zakaźna infekcja wirusowa spowodowana wirusem varicella-zoster. Ospa wietrzna jest pierwszym zakażeniem tym wirusem, który następnie rozprzestrzenia się do niektórych węzłów chłonnych, gdzie pozostaje w stanie uśpienia. Nabyta odporność jest zazwyczaj trwała, ale wirusy, które hibernują w węzłach, mogą się reaktywować, gdy odporność zostanie zmniejszona. Ta choroba wieku dziecięcego dotyka 50% dzieci przed 5 rokiem życia, a 90% przed 12 rokiem życia. 90% populacji zachorowało na ospę wietrzną przed 15 rokiem życia. Ospa wietrzna może występować przez cały rok z epidemią szczytów w zimie i wiosną.
Jak rozpoznać ospę wietrzną?
Ta choroba wieku dziecięcego jest opisana w 3 fazach.
1. Faza inkubacji: trwa średnio 14 dni i jest bezgłośna (nie obserwuje się żadnych objawów choroby).
2. Faza inwazji: trwa od 1 do 3 dni, dziecko ma umiarkowaną gorączkę, bóle głowy, jest zmęczone i może skarżyć się na brzuch. Ta faza poprzedza erupcję o 24 do 48 godzin.
3. Faza stanu: trwa od 10 do 15 dni, wtedy właśnie obserwuje się typową swędzącą wysypkę! Przede wszystkim czerwone kropelki, czyli plamki, które przekształcają się w pęcherzyki zawierające klarowny płyn. Te w końcu wysychają i tworzą strupki, które odpadają po tygodniu, czasami pozostawiając jaśniejsze plamy. Blizny zostawiają tylko wtedy, gdy są podrapane.
Wysypka na ospie wietrznej rozwija się w kolejnych ogniskach, więc często masz wszystkie 3 rodzaje zmian chorobowych na swoim ciele w tym samym czasie. Ogólnie rzecz biorąc, wysypka dotyka najpierw skóry głowy, twarzy, tułowia, a następnie kończyn, a czasami błon śluzowych (wokół oczu, wewnątrz ust, narządów płciowych).
Bardzo zaraźliwa choroba!
Ospa wietrzna jest wysoce zaraźliwa, a jej przenoszenie odbywa się poprzez krople z nosa i gardła lub poprzez bezpośredni kontakt z płynem w pęcherzykach. W strupkach nie ma wirusa. Pacjent jest zakaźny na 2 dni przed wysypką i do momentu powstania strupów. Dlatego obecność dziecka w społeczności nie jest pożądana tak długo, jak długo pęcherzyki są obecne.
Czy ospa wietrzna może się skomplikować?
Jak wynika z badań, od 4 do 8% przypadków ospy wietrznej u zdrowych dzieci jest skomplikowanych. Zakażenia bakteryjne są głównymi powikłaniami (od 1 do 4% ospy wietrznej) związanymi z drapaniem, zwłaszcza liszajec, który czasami trudno jest odróżnić od zmian chorobowych ospy wietrznej.
Młodzież ma cięższą ospę wietrzną niż dzieci, z większą ilością zmian skórnych. Przed ukończeniem 5 roku życia obawiamy się nadkażenia bakteryjnego i problemów z płucami. Powikłania neurologiczne występują częściej u starszych dzieci i młodzieży.
Leczenie ospy wietrznej.
Podstawowe zalecane zabiegi to przede wszystkim pielęgnacja miejscowa, zapewniająca dobrą higienę i dezynfekcję skóry. Celem jest uniknięcie skażenia bakteryjnego.
Podstawowa higiena
Zaleca się jeden do dwóch pryszniców dziennie z mydłem. Należy unikać kąpieli, aby zapobiec dotykania pryszczyków. Mydła dla dzieci przygotowane z roślin takich jak łopian mogą również łagodzić swędzenie. Tradycyjnie stosowany do pielęgnacji dermatologicznej, olejek eteryczny z geranium może być stosowany u dzieci w celu zmniejszenia uczucia swędzenia za radą specjalisty w dziedzinie aromaterapii.
Dezynfekcja w celu uniknięcia powikłań.
Antyseptyki, takie jak chlorheksydyna są niezbędne do zapobiegania zakażeniom. Balsamy odkażające są dobrym przekaźnikiem dla środków antyseptycznych, jednocześnie chroniąc skórę. Poza wchłanianiem stęchlizny i ograniczaniem nadmiernych infekcji bakteryjnych, wysuszają skórę i poprawiają jej komfort poprzez ograniczenie drapania. Należy unikać stosowania proszków, zwłaszcza talku w proszku, które sprzyjają gromadzeniu się zainfekowanych zanieczyszczeń na skórze.
Środki przeciwwirusowe są wskazane dla osób z grup ryzyka lub z powikłaniami.
Ogólnie rzecz biorąc, gorączka jest umiarkowana, a paracetamol wystarcza do jej opanowania. Surowo zabronione jest stosowanie leków przeciwzapalnych, takich jak aspiryna czy ibuprofen, ponieważ mogą one prowadzić do masowych zakażeń bakteryjnych.
